آمریکای جنوبی منطقه ای هست که خیلی از کشور ما دوره ولی من بشدت بهش علاقه دارم و همیشه در مورد تاریخ و فرهنگ و اوضاع سیاسی اجتماعیشون مطالعه میکنم..

میخوام در این پست مطالبی در مورد تمام کشورهای اون منطقه که شامل ده کشور هستن بنویسم :

برزیل :

بزرگترین کشور امریکای جنوبی که نصف اون منطقه رو شامل میشه و تنها کشور اونجا هست که مردمش به زبان پرتغالی صحبت میکنن چون در چند قرن قبل مستعمره ی پرتغال بوده و مثل بقیه ی اون ده کشور در اوایل قرن نوزدهم میلادی مستقل شد ،

معروفترین سوغاتشونم قهوه هست و اقتصادش توی ۲۵ سال گذشته خیلی پیشرفت داشته ولی هنوزم قشر فقیر توش زیاده ..

مردمش هم از نژادهای مختلفی تشکیل شدن مثل سفید پوست سیاه پوست و کمی سرخپوست و اکثریت که دورگه ها و چند رگه ها هستن ، بیشتر سفید پوستای برزیل نژاد المانی و ایتالیایی دارن که در جنوب برزیل زندگی می کنن

و جنگل بزرگ آمازون هم بخش زیادیش در برزیل واقع شده

و محبوب ترین ورزششونم فوتبال هست بعدم فوتسال و والیبال...

قدیما کودتا و دیکتاتوری نظامی رو هم تجربه کردن ،،

آرژانتین :

دومین کشور امریکای جنوبی از نظر وسعت که مردمش ب زبان اسپانیولی تکلم میکنن و قبلا تحت استعمار اسپانیا بوده و اینم بگم تمام اون منطقه در سالهای ۱۴۹۹ میلادی ب بعد کشف شدن توسط دریانوردان ایتالیایی و اسپانیایی و پرتغالی

نژاد بیشتر مردمش هم سفید پوست با اصالت اروپایی که بیشتر از اسپانیا و ایتالیا هستن و البته کمی سرخپوست و دورگه که به دورگه ها اصطلاحا مستیزو هم گفته میشه

در تحقیقی سالها پیش مشخص شد تقریبا نصف مردم ارژانتین یه رگه های ناچیزی از نژاد سرخپوست دارن

زادگاه مارادونای بزرگ و البته کودتاها و دیکتاتوری نظامی که تا دهه هشتاد میلادی ادامه داشت و البته بحرانهای همیشگیه سیاسی ب طوریکه در اوایل دهه ۲۰۰۰ چندین رییس جمهور نتونستن دوره شونو کامل کنن

فرهنگ غالب در ارژانتین همون فرهنگ اروپایی هاست البته با کمی اختلاط با فرهنگ بومی و سرخپوستی..

اروگویه :

کوچکترین و البته مرفه ترین کشور آمریکای جنوبی که در سالهای دور هم مستعمره اسپانیا بودم هم مستعمره برزیل ، مردمش ب زبان اسپانیولی تکلم میکنن و از نظر نژادی خالصترین مردم رو داره یعنی غالب مردمش از نژاد سفید پوسته اروپایی هستن که اکثرا تباری ایتالیایی دارن و این از چهره ها و نام خانوادگیه بسیاری از مردم اونجا هم مشخصه

ب تعداد ناچیزی ممکنه دورگه سیاه و سفید یا دورگه ی سفید و سرخ هم داشته باشه

اروگویه معروف هست بنام جمهوری شرقی اروگویه چون اروگویه شرقی ترین کشور امریکای جنوبی هست و دلیل اینکه در نوار شرقی سفید پوستها بیشتر و در نوار غربی امریکای جنوبی سرخپوستها بیشتر هستن اینه که اروپایی ها در زمان مهاجرتشون ، از نوار شرقی وارد امریکای جنوبی شدن و دست ب کشتار سرخپوستان زدن و سرخپوستهای شرقی یا کشته شدن یا به مناطق مرکزی و غربی فرار کردن

برای همینه که اروگویه در شرق ،تقریبا سرخپوست نداره ولی پرو در غرب ، بیشترین سرخپوست رو دربین اون کشورها داراست..

میشه گفت کشوری تمام اروپایی هست اروگویه و همیشه هم آرام بوده و ثبات سیاسی داشته البته در دهها سال قبل دیکتاتوری نظامی رو تجربه کرده

پاراگویه :

ب همراه بولیوی تنها کشورای اون منطقه هست که محصور در خشکی و اصلا ب دریا راه ندارن و فقیرترین کشورهای امریکای جنوبی هستن ، نشون میده دریا چه نقش مهمی در اقتصاد کشورها داره ،

۹۵ درصد مردم پاراگویه از نژاد مستیزو یعنی دورگه ی سفید و سرخ هستن و بقیه یا سرخپوست یا سفید پوست اصیلن

مردمش ب زبان اسپانیولی صحبت میکنن و جالبه که درسته اسمش شبیه اسم کشور اروگویه هست ولی با هم هم مرز نیستن البته پاراگویه هم جزو کشورای کوچک منطقه هست

در سیاست هم همیشه دو حزب کلرادو و لیبرال حکومت میکردن ، در اوایل قرن بیستم حزب لیبرال سالها در راس قدرت بود و در دهه ۴۰ میلادی حزب کلرادو قدرت رو به دست گرفت و تا سال ۲۰۰۸ ، ۶۰ سال پی در پی قدرت رو در دست داشت تا اینکه در سال ۲۰۰۸ فرناندو لوگو از حزب لیبرال ب قدرت رسید ولی بعدا توسط پارلمان استیضاح و برکنار شد و قدرت باز بدست حزب کلرادو افتاد که همسو با سیاستهای ایالات متحده هست

ناگفته نمونه که پاراگویه ۳۵ سال حکومت دیکتاتوری نظامی رو هم تجریه کرد که توسط فردی به نام آلفردو استروسنر بر اونها تحمیل شد که اصالتی آلمانی داشت و طولانی ترین حکومت تاریخ در قاره امریکا محسوب میشه..

از سال ۱۹۸۹ میلادی به دمکراسی برگشت،

یه نکته جالبم بگم ،پاراگویه ای ها اصلا از کشور مکزیک خاطرات خوبی ندارن ، قدیما یه رییس جمهورشون رفته مکزیک ولی در مکزیک ترور و کشته میشه

در سال ۲۰۰۹ هم یکی از فوتبالیستای معروف ملی شون یعنی سالوادور کابانیاس که خیلی دوستش داشتم و بازیهاشو نگاه میکردم در مکزیک گلوله ب سرش خورد و بهش تیراندازی کردن ، هرچند کشته نشد ولی فوتبالش دیگه مثل قبل نشد ، بیچاره در اوج بود و تازه میخاست با پاراگویه در جام جهانی ۲۰۱۰ شرکت کنه

کلمبیا :

کشوری که مامن و حیات خلوت و متحد بی چون و چرای همیشگیه ایالات متحده بوده و بعد از استقلالش ، همیشه دولتهای متحد با آمریکا داشته که بالاخره برای اولین بار آقای پترو یه رییس جمهور سوسیالیست و ضد امریکا ب قدرت رسید و هنوزم در راس کار هست

کشوری بسیار خشن و نا امن و پر از قاچاقچیها و کارتلهای خطرناک که کوکایین رو مثل نقل و نبات پخش و میفروشن

معروفترین قاچاقچی تاریخ امریکای جنوبی هم اتفاقا کلمبیایی بود یعنی پابلو اسکوبار که خیلی هم فوتبالدوست بود و با پولهاش از فوتبال و باشگاهای کلمبیا حمایت کرد طوری که فوتبال ملی کلمبیا یک دهه ماه عسل شیرین در دهه نود میلادی رو تجربه کرد و سه بار پشت سر هم ب جام جهانی رسید

در جام جهانی ۹۴ بازیکنی که همنام اسکوبار بود یعنی آندرس اسکوبار اشتیاهی کرد که باعث حذف کلمبیا از جام جهانی شد و بسیاری از قماربازان در کلمبیا ضرر بزرگی کردن و وقتی تیم کلمبیا ب خانه برگشت آندرس اسکوبار (بازیکن) رو ب طرز فجیعی ب قتل رسوندن ، البته اون قاچاقچی یعنی پابلو اسکوبار یک سال قبلترش یعنی در سال ۹۳ میلادی ب دست پلیس کشته شده بود

گروگانگیری و قتل و جنگ داخلی با چریکها هم همیشه در این کشور هست که گروه فارک ده ها سال با دولت کلمبیا جنگید و آخرشم نصفه نیمه صلح کردن

همین چند وقت پیش بود که پدر یکی از مطرح ترین فوتبالیستهای کلمبیا رو ب گروگان گرفتن که خوشبختانه بسلامت آزاد شد منطورم پدر لوییز دیاز بازیکن باشگاه لیورپول انگلستان هست

علی رغم جنگهای داخلی و قتل و قاچاقچی گریه زیاد ، از نطر سیاسی همیشه دمکراتیک بوده و تنها کشوری هست که دیکتاتوری نظامی نداشته و عالب رییس جمهورهاش دوره شونو تکمیل میکردن

۸۷ درصد مردم کلمبیا مستیزو یعنی دورگه سفید و سرخ و بقیه هم سفید ، سیاه ، یا سرخپوستن

از نظر جعرافیایی هم شمالی ترین کشور امریکای جنوبی و دروازه ی ورود به امریکای مرکزی هست

اکوادور :

اکوادور هم از کشورهای بسیار کوچک منطقه هست و در غرب امزیکای جنوبی و با جمعیت زیاد از سرخپوست و دورگه و سفیدپوست و البته جمعیتی از سیاه پوستان ، اکثریت غالب مستیزو ها هستن ، جزو سه کشوریه که جمعیتی چند میلیونی از سرخپوستها داره ( اکوادور بولیوی پرو)

دیکتاتوری نظامی داشته ، نا آرامیهای سیاسی و اجتماعی هم زیاد داشته و جالب اینه که در سالهای اواخر دهه ۲۰۰۰ در اکوادور کودتا هم شد ولی نافرجام بود ، فک میکنم در سال ۲۰۰۸ یا ۲۰۰۹ بود

شیلی :

شیلی رو همه با اون کوتای خونین سال ۱۹۷۳ میشناسن که ژنرال پینوشه دولت آلنده ی سوسیالیست رو سرنگون کرد و خودش تا سال ۱۹۹۰ یعنی ۱۷ سال حکومت خشن بر مردم شیلی تحمیل کرد

نا آرامیهای سیاسی و اجتماعی هم زیاد داشته ،

نژاد مردمش هم اکثریت نسبی سفید اروپایی و شاید نصف مردمش دورگه و مستیزو هستن البته جمعیتی از سرخپوستان ماپوچه هم داره از نظر جغرافیایی در نوار غربی و جنوب منطقه هست و با طول زیاد و عرض خیلی ناچیز ، عرضش شاید ب اندازه ی عرض استان خراسان جنوبی هم نشه ، دقیقا مثل یک روده ی درازه

یه شخصیت بسیار معروف هم دارن که فوتبالیست بود و سنبل ورزش این کشوره و محبوب ترین ورزشکار تاریخ شیلی یعنی مارسلو سالاس که خودمم خیلی بهش علاقه داشتم واقعا یک رهبر بود در تیم فوتبال شیلی ،

پرو :

بیشترین جمعیت سرخپوست رو داره و سفید ها و دورگه ها و سیاه ها جمعیت کمتری دارن ، تمدن سرخپوستان اینکاها در همین کشور بوده ،

نارامی سیاسی و اجتماعی تا دلتون بخواد داشته ، خلافکار هم زیاد داره ، و تا همین الان حدود ده ساله که مشکلات سیاسی دارن و در ده سال ، هفت رییس جمهور در این کشور ب قدرت رسیدن و هیچکدومشونم نتونستن دوره شونو کامل کنن

ونزویلا:

بیشتر مردمش مستیزو هستن ولی سفید پوست هم زیاد داره ، سرخپوستها در اقلیت و ناچیزن

معروفترین شخصیتشون هوگو چاوز رییس جمهر سابقشون که شدیدا ضد امریکا و سوسیالیست بود

چندین کودتا هم در این کشور اتفاق افتاده که دو تای آخری ناموفق بودن ، نارامیه سیاسی زیاد داشتن

قدیما در دهه ۷۰ و ۸۰ میلادی اوضاع اقتصادی خوبی داشت ولی امروزه شدیدا مشکلات اقتصادی دارن و تورمشون ب هزار درصد هم رسیده

تنها کشوری از امریکای جنوبی هست که هرگز ب جام جهانی نرسیده ایندوره هم حذف شد

همسایه ی کلمبیاست و در شمال امریکای جنوبی قرار داره

و البته زادگاه سیمون بولیوار هم هست که باعث استقلال کلمبیا ونزویلا و اکوادور و بولیوی از اسپانیا شد

بولیوی :

فقیرترین کشور منطقه و محصور در خشکی و از لحاظ درصد بیشترین درصد جمعیتیه سرخپوست رو داره ، اکثریته نسبیه مردمش سرخپوست اصیلن ، بقیه یا دورگه هستن یا سفید اروپایی تبار...

کودتاهای زیادی رو تجربه کرده همیشه هم مشکلات سیاسی داشته و بارها جنگ هم داشته که تو همه شونم شکست خورده

در دهه ۲۰۰۰ رییس جمهورشون دی لوزادا از کشور فرار کرد ، بعد ایوو مورالس چپگرا و ضد امریکایی و از تبار سرخپوست که اولین رییس جمهور سرخپوست تاریخ در اون منطقه محسوب میشه ب قدرت رسید و سالها حکومت کرد تا اینکه در سال ۲۰۱۹ برکنارش کردن و مورالس هم از کشور فرار کرد بعدش یه خانم رییس شد که یکسال دووم نیاورد عزلش کردن و بعد گوتیرز ، متحد مورالس رو کار اومد و مورالس رو ب کشور برگردوند ولی این ماه عسل شیرین بین این دو متحد زیاد طول نکشید و شدن هووی همدیگه و هر دو شون میخواستن نامزد انتخابات ریاست جمهوری از طرف جناح چپ بشن که همین اختلاف باعث شد شکست بخورن و بعد از بیست سال راستگرایان و متحدین ایالات متحده امریکا دوباره ب قدرت برسن

اسم بولیوی هم از اسم سیمون بولیوار گرفته شده که استقلال بولیوی رو از اسپانیا گرفت

سربازان بولیوی بودن که چگوارای انقلابی و ارژانتینی رو به قتل رسوندن

پ ن :

در امریکای جنوبی سه کشور کوچک دیگه هم هستن بنامهای گویان فرانسه ، سورینام و گویان ، که فقط از لحاظ جعرافیایی در امریکای جنوبی هستن ولی از لحاظ سیاسی اجتماعی فرهنگی و منطقه ای و حتی مسایل و رویدادهای ورزشی جزو امریکای مرکزی هستن ، شامل امریکای جنوبی نمیشن و تازه هنوزم استقلال کامل بدست نیاوردن چون گویان فرانسه که کاملا و رسما تحت استعمار فرانسه هست و سورینام هم قدیما تحت استعمار هلند بوده و با اینکه دهها ساله استقلال بدست اورده هنوز هلند آقا بالاسرشون و گویان هم تحت استعمار انگلستان بوده اونم تکلیفش معلوم نیس ، مردمشونم یا هندی تبارن یا سیاهپوستن ، زبانشونم هلندی و انگلیسی و فرانسوی هست و هیچ قرابتی جز شرایط جعرافیایی با اون ده کشور دیگر امریکای جنوبی ندارن