از اونجایی که به تاریخ صدر اسلام خیلی علاقه دارم و خیلیم مطالعه داشتم در موردش و الانم که ایام محرم هست میخوام مطلبی عبرت اموز بنویسم از زندگیه کسانی که در صدر اسلام تغییرات عجیبی تو زندگیشون داشتن

اول اونایی که تغییرات مثبت داشتن :

حر بن یزید ریاحی

از فرماندهان لشگر یزید و از ساکنین کوفه بود اطلاعات زیادی در مورد جزییات زندگیش در کتب نقل نشده ولی در قبل از جنگ کربلا به امام حسین پیوست و از اولین شهدای حادثه ی کربلا بود.فرزندی ازش نقل نشده.

زهیر بن قین

ایشونم در ابتدا اموی بود و بصورت اتفاقی وقتی با خانواده و بار و بنه اش از حج به کوفه برمیگشت با کاروان امام حسین برخورد کرد و گرچه راغب به رفتن پیش امام حسین نبود ولی به دلیل تشویق همسرش دلهم اینکار رو کرد و از همرزمان امام حسین شد و در کربلا لشگریان یزید رو خیلی نصیحت کرد و شجاعتهای زیادی از خودش نشون داد و یکی از کسانی بود که همراه ساقی کربلا حضرت عباس برای اوردن اب رفته بود

در جنگ هم همراه با حبیب بن مظاهر جنگید و فرمانده جناح راست بود و از خودش رشادت نشون داد و این جمله ی معروف رو به امام حسین گفت :

پيش برو كه هدايت يافته اى و هدايتگر «امروز با جدت پيمبر ديدار مى كنى «و با حسن و على مرتضى «و صاحب دو بال، جوان دلير «و شير خداى شهيد جاويد..

در کربلا شجاعانه جنگید و شهید شد...در کتب من فرزندی براش ندیدم

...........................................

حالا اونایی که تغییرات منفی داشتن :

شمر بن ذی الجوشن

از یاران حضرت علی در جنگ صفین که حتی زخمی هم شد و معروفه به جانباز جنگ صفین ولی بعدها به امویان گرایش پیدا کرد و از فرماندهان یزید شد و عمده ی جنایات کربلا رو همین فرد دستور یا شخصا انجام داد ، شمر پسری بنام حاتم داشت که نسلش از همین حاتم ادامه پیدا کرد

حجار بن ابجر

اين شخص هم ساكن كوفه بود در زمان خلافت حضرت علی تمایلاتی از خوارج داشت ولی در جنگها اثری ازش نیست و در زمان معاویه در لباس خوارج با والیان معاویه جنگید ولی بعدها با اینکه خودش از سردمداران دعوات امام حسین به کوفه بود در زمان ورود امام حسین در کوفه کارشکنی کرد و وتبلیغاتی منفی انجام داد و مردم رو متفرق کرد البته از حضورش در جنگ کربلا در کتب تاریخی چیزی نقل نشده ولی در کوفه کارشکنی میکرد فرزندی بنام ابواسید داشت

شبث بن ربعی

از افرادی بود که در زمان پیامبر مسلمان شده بود ولی پیامبر رو ندید و صحابه محسوب نمیشد بعد از وفات پیامبر به سجاح پیوست و مرتد شد و حتی اذان گوی مرتدین بود ولی دوباره توبه کرد و مسلمان شد

در جنگ صفین سرباز حضرت علی بود بعدا به خوارج میل پیدا کرد ولی در جنگ نهروان حضور نداشت...از کسانی بود که برای امام حسین نامه نوشت و امام رو به کوفه دعوت کرد ولی با امدن عبیدا لله به کوفه ترسید و طرفدار امویان شد و هر چند خواست از جنگ دوری کنه و خودشو به بیماری زد ولی عبیدالله فهمید و مجبورش کرد در نبرد کربلا حضور پیدا کنه هر چند در نبرد هم سعی کرد خودشو از وسط میدان دور نگه داره و بعد از شهادت مسلم بن عوسجه از مسلم تمجید کرد بعدها با مختار هم جنگید...فرزندانی هم داشت : عبدالعزیز عبدالمومن عبدالله و عبدالقدوس

عمرو بن حریث

از یاران پیامبر و حضرت علی بود ولی در زمان معاویه به امویان گرایش پیدا کرد و در زمان معاويه و يزید رییس شرطه های شهر کوفه بود ..اثری ازش در جنگ کربلا نقل نشده

مره بن منقذ

پرچمدار حضرت علی در جنگ جمل که در کربلا قاتل علی اکبر شد

حبيب بن جماز

از یاران حضرتی علی بود و صراحتا خودش رو شیعه ی علی می دونست ولی پرچمدار سپاهیان یزید در کربلا شد

قعقاع بن شور

کارگزار امام علی(ع) در منطقه کَسکَر و مَیسان بود که به دلیل فساد مالی و ترس از مجازات به معاویه ملحق و از مخالفان امام علی(ع) شد..در زمان معاویه بر علیه حجر بن عدی گواهی داد که باعث کشته شدن حجر شد..قعقاع از کسانی است که زمینه دستگیری و شهادت مسلم بن عقیل و مقدمات شهادت امام حسین(ع) و یارانش را فراهم نمود..در نبرد کربلا از حضورش در کتب چیزی نقل نشده ولی قبل جنگ فعالیتهای منفیش زیاد بوده...پسری هم بنام نضر داشت

عبدالرحمان بن ابزی

این از اصحاب پیامبر بود و بعدها والی حضرت علی بر خراسان شد ولی در کربلا جزو لشگریان یزید شد هر چند جنایتی مرتکب نشد و فقط حضور داشت(هر چند رها کردن امام و رفتن جزو سیاهی لشگر یزید شدن هم جنایت کمی نیست ولی شمشیری نزد و اساعه ی ادبی هم نکرد) برای همین هم مختار وقتی قیام کرد عبدالرحمان رو نکشت ولی از کوفه اخراجش کرد

اینها فقط برای گذشته نیست اینها باید درس عبرتی برای ما باشند