یکی از نشانه های سلامت روان ، داشتن عزت نفس و خود باوری هست..عزت نفس یعنی حس احترام به خودتونو تواناییهای خودتون و حس رضایت از چیزهایی که ذاتی بودن نه اکتسابی ، مثل رنگ و جنسیت و نژاد و صورت و غیره

البته عزت نفس رو نباید با غرور یا نژاد پرستی اشتباه گرفت...کسایی که از زیباییه خودش جلو دیگران فخر فروشی میکنه هم از سلامت روان مناسب برخوردار نیست..

یا داستان لیلیت که در تلمود اومده موجودی از جنس آتش بود که خدا قبل خلق حوا ، لیلیت رو همسر آدم کرد و زمان رابطه ی زناشویی آدم از لیلیت خواست که در پایین و زیرش قرار بگیره ولی لیلیت امتناع کرد و گفت من از آتشم و تو از خاکی من از تو برترم و هرگز در زیر تو قرار نخواهم گرفت و آدم رو ترک و رفت همسر ابلیس شد ...خب این دیگه عزت نفس نیست این تکبر و غرور و نژاد پرستی هست

بعد خداوند حوا رو خلق کرد و ب سبب خوردن از اون سیب ممنوعه اونها رو به زمین اورد البته با تحمل بعضی از سختیها که در بهشت از این سختیها دور بودن..حوا و زنان محکوم به تسلط و تحکم مردان بر خودشون و تحمل رنج بارداری وعادت ماهانه شدن و آدم و همه ی مردان محکوم به انجام کارهای سخت و مشقت و پررنج برای سیر کردن شکم خودشون و همسراشون و فرزندانشون شدن....بنا بر داستانهای تورات و تلمود

نکته ی دیگه زیباییه صورت...این چیزیه که خودمون بدست نیاوردیم ولی بعضی بخاطرش فخر فروشی میکنن یا برعکس غصه میخورن که چرا زیبا نیستن...مدتی پیش در یه کانال چند هزار نفره نظر سنجی انجام شد که بین زیبایی و عقل کدومو انتخاب میکنین؟

نتیجه جالب بود...هشتاد درصد مردان عقل رو انتخاب کردن ولی در مورد دختران این نسبت پنجاه درصد بود...نشون میده زنان فوق العاده به زیباییشون اهمیت میدن برای همینم هست که خیلی بیشتر از مردان جلوی اینه هستن یا ارایش میکنن یا دنبال عملهای زیبایی و تزریق میرن

و این قضیه هم جالبه که کسانی که بخاطر زیباییشون فخر فروشی میکنن جلوی جنس مخالف اینکارو نمیکنن مثلا یه زن معمولا به مردان نمیگه من زیبا هستم و شما نیستین، بلکه زیباییه خودشو جلوی دیگر زنان جلوه میده و فخر میفروشه

اصولا زیباییه جانداران بخصوص انسانها با وجود جنس مخالف معنا پیدا میکنه وگرنه اگر همه ی زنان زیبا بودن و هیچ مردی وجود نداشت خب اون زیبایی ب چ کار میاد؟؟؟

مورد بعدی خودباوری در مورد تواناییها هست..یعنی ممکنه فردی کلی هنر و کار بلد باشه ولی کسی بلد نباشه و خودشو با دیگران مقایسه کنه و غصه و حسرت بخوره..در حالیکه اون فردی که هنر داره از شکم دار اونطور نبوده فقط تواناییشو کشف و تلاش کرده همونو پیشرفت بده وگرنه همه ی انسانها مغز و عقل و دست و پا دارن..کسی از مریخ نیومده...حتی معلولین هم اگه بخوان میتونن هنرهاشونو به منصه ظهور بذارن..

مردان معمولا قدرت و تواناییه جسمی و جنسی براشون مهمه..اگر مردی ببینن که این دو ویژگی رو خیلی قوی داره ناخودآگاه با خودشون مقایسه میکنن مثلا الت خودشونو با الت مردای فیلمای پورن مقایسه میکنن در حالی که مردان ایرانی طبق نژادشون التهای متوسط و کاملا نرمالی برای رابطه دارن ( 13 تا 18 سانت برای مردان ایرانی) و وقتی در فیلمها التی بزرگتر از این میبینن ناراحت و ناراضی از بدنشون میشن

یا بدن بدنسازها رو میبینن که چقدر قوی و عضلانی هست ناراحت میشن میگن ما ضعیفیم..درحالی که هیچکدوم از اینها ناراحتی نداره و مشکل سازم نیس و توهماته و ناشی از کمبود اعتماد به نفس...

از راه حل های حل کمبود اعتماد به نفس تمرکز بر توانایی ها و افزایش دوست داشتن و احترام گذاشتن نسبت ب خود و گذر از اتفاقات ساده ی زندگی هست...کار سختیه ولی شدنی هست