دفترچه خاطرات

از شنبه تا حالا بخاطر مبتلا شدن به تب دنگی تو بیمارستان چابهار بستریم...تب دنگی بر اثر نیش یک نوع پشه ی خطرناک ب وجود میاد که عوارضشم خیلی شبیه انفولانزاست..

چند روزه نه اسمون رو دیدم و نه نور خورشید رو چون بخش مردان ، زیر زمین بیمارستانه مثل سیاهچال میمونه

پرستارا هم اکثرا مهربونن و خوش برخورد ولی کمی ناشی..

گاهی هم دانشجوهای بهیاری یا پرستاری میان بالاسرمون تا کار یاد بگیرن..

از قضا یکی از پرستارای این بخش فامیل دور ماست که خیلی تو بستری شدنم کمک کرد

تو این چند روز فقط بخاطر پلاکت خون پایین ترخیص نشدم..امیدوارم امروز پلاکتم اوکی بشه و ترخیص بشم چون کم‌کم داره اعصابم خورد میشه تو این تخت که اتفاقا باید همش هم تو پشه بند باشم که مبادا این پشه دوباره نیشم بزنه و بره دیگرانو مبتلا کنه