بالاخره این سفر طولانی و طاقت فرسا بعد از 52 ساعت تموم شد و به سلامتی به زادگاهم و خونه پدریم رسیدم

تو این سالها بار این مسیر رو اومده و رفته بودم ولی هیچوقت مثل این بار اذیت نشده بودم

دو دلیل داشت که اذیت شدم

اول اینکه دچار سرفه و التهاب تنفسی بودم و کولر اتوبوس بدجور اذیتم میکرد خصوصا دیشب که ایست و بازرسی همه مسافرا رو پایین کرد باد سردی میومد و نزدیک بود تب و لرز کنم...

دوم بخاطر اینکه از خود زاهدان تا بردسکن خراسان تمام ایست بازرسیها بسیار سفت و سخت بازرسی میکردن که احتمالا بخاطر گزارش گرفتن بوده..هر جا میرسیدیم نیم تا یک ساعت الاف میشدیم یجا حتی سگ موادیاب اوردن

یعنی اینهمه سال سابقه نداشته اینجوری بازرسی کنن...دهنمون سرویس شد

معمولا اتوبوس از زاهدان تا گرگان بیست تا نهایت بیست و دو ساعت میره

ولی اتوبوس دیشبی دقیق 24 ساعت طول کشید...

وقتی رسیدم شهر خودم دیدم کسانی که شکسته شده بودن این دو سالی که نبودم...

واس کسالتمم باید پیش یه فوق تخصص ریه برم..بیماری شدیدی نیست ولی مزمن شده سرفه هام...

قبلنم پیش این فوق تخصص رفته بودم..دکتر مسعود علیالی بهترین دکتر ریه تو مازندرانه..مادرم اسم شدید داشت چند سال پیش دکتر علیالی بردیمش الان خداروشکر اسمش کنترل شده